Verinizi anlayın.
Kararınızı güçlendirin.

İlerleme = (son değer − başlangıç) / (hedef − başlangıç) × 100. Azalış hedeflerinde de aynı yönlü formül kullanılır. Her dönem için o andaki gösterge düzeyini girin; dönem değerleri toplanmaz. Kümülatif bir hedefiniz varsa dönem sonu kümülatif değerleri kullanın. %100 üzeri hedefin aşılmasını, negatif değer başlangıçtan ters yönde uzaklaşmayı gösterir. Tarih bazlı ara hedef olmadan gecikme veya zamanında ilerleme kararı verilmez. UNDP · İzleme yaklaşımı.

Her satır aynı kişiye ait önce;sonra ölçümüdür. Fark = sonra − önce. Ortalama fark için eşleştirilmiş Student t aralığı: ortalama fark ± t × s(fark)/√n, serbestlik derecesi n−1. Kişiler birbirinden bağımsız olmalı. Özellikle küçük örneklemlerde farkların yaklaşık normal dağılımı ve aykırı değerler değerlendirilmelidir; araç bunları otomatik doğrulamaz. Farklar sabitse güven aralığı gösterilmez. Önce–sonra değişimi tek başına programın nedensel etkisini kanıtlamaz. Penn State · Eşleştirilmiş ölçümler.

Basit rastgele, yerine koymadan örneklemede tek oran planlaması. n₀ = z²p(1−p)/e²; sonlu evrende n = Nn₀/(N−1+n₀). Sonuç yukarı yuvarlanır. Beklenen oran bilinmiyorsa %50, bu modelde en büyük örneklemi verir. Tasarım etkisi, kümeleme ve yanıtsızlık dahil değildir. Normal yaklaşım küçük örneklem veya uç oranlarda yetersiz kalabilir. Bu araç deneysel çalışmalar için güç analizi değildir. Penn State · Örneklem planlaması.

Normal yaklaşım: e = z√[p(1−p)/n]. Evren biliniyorsa √[(N−n)/(N−1)] sonlu evren düzeltmesi uygulanır. Basit rastgele örnekleme varsayılır. Seçim ve yanıtsızlık yanlılığını, ölçüm hatasını kapsamaz. Kolayda veya gönüllü katılımlı örnekleme temsil gücü kazandırmaz. Genel planlamada %50 kullanılır. Tam sayımda sıfır örnekleme hatası, tüm veri hatalarının sıfır olduğu anlamına gelmez. Penn State · Örnekleme hata payı.

Aynı dönem için benzersiz kişi sayıları kullanılır: tamamlayan ≤ başlayan ≤ davet edilen. Tamamlanma = tamamlayan / başlayan; davet başına tamamlanma = tamamlayan / davet edilen. Payda sıfırsa oran tanımsızdır. Başlayıp tamamlamayanlar saha devam ederken hâlâ yanıtlıyor olabilir. Bu operasyonel oranlar, uygunluk ve görüşme sonuçları sınıflanmadan AAPOR yanıt oranı olarak yorumlanamaz. Yüksek tamamlanma tek başına veri kalitesini kanıtlamaz. AAPOR · Yanıt oranlarının tanımları.

Tek sorunun beş sıralı kategorisi kullanılır. Yüzdelerin paydası yalnızca geçerli yanıtlardır; eksik yanıtları kategorilere eklemeyin. Olumlu seçenekler yüksek uç (4–5) veya ters ifadeler için düşük uç (1–2) olarak seçilir. Ortanca kategori kümülatif sıklıktan bulunur; iki orta gözlem farklı kategorideyse ikisi birlikte gösterilir. Kategoriler arasındaki uzaklıkların eşit olduğu varsayılmaz; otomatik ortalama puan veya çok maddeli ölçek güvenirliği hesaplanmaz.

Ortalama toplam/n, medyan sıralı gözlemlerin ortasıdır. Çift sayıda gözlemde iki orta sayının ortalaması alınır. Örneklem standart sapması s = √[Σ(x−ortalama)²/(n−1)] için en az iki değer gerekir. Aykırı değerler ortalama ve standart sapmayı etkiler. Bu özetler tek başına evrene genelleme veya nedensellik göstermez. NIST · Yayılım ölçüleri.

Boş veya yalnızca boşluk içeren hücreler eksik sayılır. NA gibi kodlar otomatik eksik sayılmaz. Hücre başı ve sonu boşlukları çıkarıldıktan sonra tüm alanları aynı olan satırlar olası tekrar olarak işaretlenir. Sayısal biçim ve sınır kontrolü yalnızca seçtiğiniz sütuna uygulanır; sınır uçları dahildir. Eşit kayıtlar geçerli olabilir; sınır dışı değerler otomatik hatalı kabul edilmez. Hiçbir satır silinmez veya düzeltilmez. Kontrol, verinin temsil gücünü veya içerik doğruluğunu onaylamaz. AAPOR · Veri kalitesini değerlendirme.

Ortalama: x̄ ± t × s/√n, serbestlik derecesi n−1. Bağımsız gözlemler ve özellikle küçük örneklemlerde yaklaşık normal dağılım gerekir. Tüm değerler aynıysa güven aralığı gösterilmez. Oran: iki taraflı Wilson skor aralığı; 0 veya tümü olumlu yanıtta da çalışır. Bağımsız ikili gözlemler varsayılır; sonlu evren, ağırlık veya kümelenme düzeltmesi yapılmaz. %95 güven, aynı yöntemle tekrarlanan örneklemlerin aralıklarının uzun vadede yaklaşık %95’inin gerçek parametreyi kapsaması anlamına gelir. NIST · Wilson güven aralığı. NIST · Ortalama güven aralığı.

Fark B−A olarak tanımlanır. Güven aralığı, eşit varyans gerektirmeyen Welch yöntemiyle: fark ± t × √(sA²/nA+sB²/nB). Serbestlik derecesi Welch–Satterthwaite formülüdür. Bağımsız gruplar, grup içinde bağımsız gözlemler ve özellikle küçük örneklemlerde yaklaşık normal dağılım varsayılır. Cohen d = (ortalama B−ortalama A)/birleştirilmiş standart sapma; betimsel, standartlaştırılmış bir farktır ve bağlama göre yorumlanır. Varyanslar çok farklıysa d’nin yorumu sınırlıdır. Her iki grup sabitse aralık ve d gösterilmez. Aralığın sıfırı içermesi grupların eşdeğer olduğunu kanıtlamaz; gözlemsel fark nedensellik göstermez. NIST · Welch–Satterthwaite yöntemi.